Categories

มีใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้บ้างไหมครับ
 
เรากำลังเดินลงจากบีทีเอสตามปกติบนสถานีที่คุ้นเคยพร้อมกับคนรอบข้างอีกหลายๆคน
ต่างคนต่างแยกย้ายกันเดินลงบันไดที่อยู่ตรงหน้า
เราก็เดินลงไปพร้อมกับทุกๆคน
 
พอมาถึงชั้นล่างของสถานี ทุกคนก็เริ่มเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาตามทางออกที่ตัวเองมุ่งหมายจะไปรวมถึงตัวเราเอง
แต่ขณะที่เรากำลังจะเลี้ยวไปทางออกนั้นเอง
เราก็ได้เห็นคนคนหนึ่ง...
กำลังเดินตรงไปแทนที่จะเลี้ยว...
เดินตรงไป....
ขึ้นบันไดอีกฝั่ง.....
...นี่ไม่ใช่สถานีสยาม
บีทีเอสมีแค่ไปกับกลับ
แสดงว่า...
คนนั้นนั่งเลยสถานีสินะ Cry
 
เห็นคนคนนั้นเดินคอตกขึ้นบันไดไปอีกฝั่ง
เหมือนดั่งเวทีโชว์ตัวเองสวมเขาพร้อมกับป้ายหมายหัวว่า ตรูนั่งเลยป้าย Tongue out
เห็นทีอยากเก็บไปนั่งขำ อิ๊อิ๊ อุอุ น้ำตาไหลพราก
 
อย่าเก็บไปขำเลยครับ
ไม่แน่สักวันหนึ่ง เราอาจจะเป็นคนคนนั้น
 
แต่ที่แน่ๆเมื่อวันนั้น คนคนนั้นที่เดินเขางอกขึ้นบันไดอีกฝั่งของสถานีคือผมเอง Tongue out
 
เหตุเกิดเมื่อไม่นานมานี้ครับ
 
"สถานีต่อไป นานา" เสียงประกาศที่คุ้นเคยบนบีทีเอสดังขึ้นมาระหว่างที่ผมยืนมองออกไปนอกกระจกรถไฟฟ้าบีทีเอส
ในวันนั้นผมกำลังเดินทางไปสถานีอโศกเพื่อที่จะเดินทางต่อไปรถไฟฟ้าใต้ดิน
'สถานีต่อไปสินะ' ผมคิดกับตัวเองเพื่อเตรียมพร้อมที่จะลงในสถานีต่อไป พร้อมกับเหม่อมองออกไปข้างนอกรถไฟ
ปี๊ปๆๆๆๆๆ เสียงสัญญาณปิดประตูดังขึ้นก่อนที่ประตูจะเลื่อนปิดและเคลื่อนออกตัวไป
ผมมองออกไปตามทางที่ค่อยๆเลื่อน สลับกับมองคนรอบๆในบีทีเอสไปมาอย่างเลื่อนลอยจนถูกเสียงประกาศเรียกสติตัวเองกลับมาอีกครั้ง
"สถานีต่อไป พร้อมพงษ์"
'สถานีต่อไป พร้อมพงษ์' ผมทวนชื่อสถานีในใจ
'พร้อมพงษ์...' ทำไมแแปลกๆ
'พร้อมพงษ์...' ลองทวนอีกครั้ง ไม่ใช่สถานีต่อไปอโศกหรอกหรอ...
.....ตรูนั่งเลยนี่หว่า....
เฮ้ยยย!??! เลยไปได้ไงเนี่ย??!? ไม่เห็นจะรู้สึกว่ารถจอดสถานีอโศกเลย!!
นี่เรานั่งเลยสถานีหรอเนี่ย!??
 
โอดครวญในใจอยู่สักพักระหว่างที่รถไฟฟ้าค่อยๆชะลอเทียบชานชาลา
 
ผมเดินลงจากรถไฟด้วยสภาพจิตใจห่อเหี่ยว
ไม่อยานั่งเลยสถานีเลย Tongue out
ผมบ่นกับตัวเองระหว่างเดินตามกระแสคนลงบันไดไป
พอถึงชั้นล่างของสถานี ทุกคนเริ่มเลี้ยวไปตามทางออก
ส่วนผมคิดแผนไว้ในใจอยู่แล้ว!! ไม่ยอมให้คนอื่นเห็นว่าเราเขางอกนั่งเลยสถานีหรอก!!! Yell
รีบพุ่งตัวไปที่ป้ายแผนที่ตรงกลางด้วยความเร็วสูง ทำตัวเป็นนักเดินทางหลงทางในเมืองใหญ่ (ใส่ชุดนักศึกษาอยู่ใครจะไปเชื่อ Foot in mouth)
 
ทำเป็นยืนดูแผนที่อยู่สักพัก คอยสังเกตการณ์ว่าทุกคนเดินออกจากสถานีกันไปหมดหรือยัง
 
เฮ้อ เซฟ
ค่อยๆย่องไปขึ้นบันไดฝั่งตรงข้ามอย่างสงบสุขก่อนที่จะนั่งบีทีเอสกลับไปสถานีอโศกได้ Foot in mouth
 
เกือบหน้าแตกเป็นผงไปกองอยู่ที่พื้นแล้วสิ
 
น่าสงสัยนะครับว่าทำไมบางครั้งเราถึงเหม่อลอยจนไม่รับรู้ถึงสิ่งรอบข้างได้
หรือในบางครั้ง เรารับรู้ แต่กลับลืมไปแทบทันทีที่มันผ่านหูไป
 
อาการพวกนี้เรียกว่าอาการเหม่อลอย หรือ absent minded ครับ
ซึ่งมีสาเหตุเกิดขึ้นอยู่สามแบบครับ:
  1. การมีระดับความสนใจต่ำ หรือจิตใจเลื่อนลอย เช่นในกรณีผมที่ทำให้สถานีรถไฟฟ้าอยู่ดีๆหายไปได้ Foot in mouth
  2. การใช้สมาธิกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งมากจนทำให้ไม่รับรู้ถึงเหตุการณ์รอบๆตัว เช่นบางคนเวลาเคร่งเครียดกับงาน ก้มหัวก้มหลังนั่งจ้องแต่กระดาษบางครั้งก็ลืมเวลาได้ หรือไม่รู้สึกตัวว่าเพื่อนร่วมงานตัวเองชิ่งหนีกลับบ้านกันไปหมดแล้ว
  3. การถูกขัดสมาธิจากความคิดอื่นๆ หรือเหตุการณ์อื่นๆรอบตัว เช่นกำลังนั่งนึกถึงไอเดียบรรเจิดสำหรับโปรเจ็คตัวเอง แต่อยู่ดีๆเพื่อนข้างๆเผลอตดกลิ่นระดับไบโอฮาซาร์ดระดับ 4 แทบหัวทิ่มลงไปกองที่พื้น พอจะกลับไปนึกถึงไอเดียตัวเองอีกทีหลังจากพยายามเอากลิ่นตดออกไปจากสมองตัวเอง ก็ลืมไปซะแล้ว สรุปกลับไปวาดรูปตดแทน Foot in mouth
ข้อหนึ่งกับข้อสามบางครั้งก็เกิดขึ้นแบบช่วยไม่ได้นะครับ Foot in mouth
คงต้องทำใจยอมรับชะตากรรมกลิ่นตดขึ้นสมองจนเลยสถานีไป Tongue out
 
แต่สำหรับข้อสอง
 
บางครั้งเวลาเราใจจดใจจ่อกับอะไรมากเกินไป ก็ทำให้เราลืมสิ่งสวยงามรอบข้างเราได้นะครับ
อย่าลืมว่านอกจากเป้าหมายที่เราจดจ่ออยู่ ยังมีสิ่งอื่นๆอีกมากมายรอบตัวเราให้เราได้สัมผัส
ลองคลายสมาธิบ้าง ให้สมองได้ผ่อนคลาย ลองเหม่อลอยบ้าง
 
สุดท้ายแล้วพอกลับมาคิดใหม่

บางครั้งการนั่งบีทีเอสเลยสถานีก็เป็นสิ่งที่ดีเหมือนกัน
 
ว่าไหมครับ?
 
ข้อมูลจาก:
http://en.wikipedia.org/wiki/Absent-mindedness
http://www.spring.org.uk/2008/01/absent-mindedness-blessing-in-disguise.php

Comment

Comment:

Tweet

แหมมมจบสะสวยนะ

#2 By you know who ;) (103.7.57.18|171.98.70.167) on 2013-01-29 22:04

Hot! ผมเลยป้าย เพราะคนเยอะ แล้วออกไม่ทันครับ คือว่าคนยืนบังฟังเพลงดังมาก และอยู่กันเป็นกลุ่ม ออกไม่ทัน ต้องไปลงอีกป้ายนึงเพื่อย้อนกลับครับ
ก็ทำคล้ายๆ กันคือตีเนียนหลงไปก่อน ดูแผนที่ ดูนั่นนี่ แล้วค่อยเดินไปขึ้นอีกฝั่งครับ open-mounthed smile